Medycyna naturalna

We współczesnej medycynie istnieje wiele przeróżnych metod i form leczenia. Jednakże w ostatnim czasie wzrosło zainteresowanie towarzyszy medycynie naturalnej. Powrotowi do tego, co nieskażone, pozbawione chemii - jednym słowem do natury. Dlaczego więc ciągle trwają dyskusje na temat skuteczności medycyny naturalnej? Metody leczenia, którymi się posługuje nieco różnią się od tych stosowanych w medycynie ogólnej, Stąd też jej inne nazwy: medycyna alternatywna, niekonwencjonalna czy komplementarna. Choć w zasadzie możemy mówić o pewnym uzupełnianiu się metod alternatywnych i tradycyjnych to jednak sposoby leczenia, stosowane w medycynie niekonwencjonalnej, wciąż wzbudzają wiele wątpliwości.

Akupunktura

Najpopularniejszą i cieszącą się coraz większym uznaniem metodą leczenia bez leków jest akupunktura. Jest to metoda wywodząca się jeszcze ze starożytnych Chin. Polega ona na wkłuwaniu igieł do ciała pacjenta, w odpowiednie punkty wyznaczone przez meridiany (linie energetyczne). Według tradycyjnej medycyny chińskiej w organizmie człowieka znajduje się 12 kanałów energetycznych, które łączą się z poszczególnymi organami. Odpowiednia ilość energii w kanale świadczy o stanie zdrowia człowieka. Zabieg ten ma liczne zastosowania. Akupunkturę stosuje się w leczeniu chorób układu nerwowego, nerwic, chorób oczu, uszu czy gardła. Wspomaga ona również walkę z nałogiem palenia. Nie jest to jednak metoda przeznaczona dla wszystkich. Nie powinny poddawać się akupunkturze osoby m.in. z chorobami nowotworowymi, w ciąży czy osoby cierpiące na hemofilie, choroby psychiczne. Innym sposobem leczenia stosowanym w medycynie naturalnej jest akupresura. Jest to rodzaj masażu polegającego na uciskaniu lub głaskaniu wskazanych miejsc u pacjenta. Powoduje to rozluźnienie mięśni, a tym samym łagodzi ból, poprawia samopoczucie i krążenie.

Bioenergoterapia

Kolejnym rozwiązaniem jest bioenergoterapia. Leczenie tym sposobem ma na celu odblokowanie kanałów energetycznych człowieka. Ważną rolę odgrywa tutaj bioenergoterapeuta, który przykłada swoje ręce do punktów naznaczonych przez meridiany, by ułatwić utrzymanie właściwego poziomu energii.

Szczególnie wiele emocji wzbudza hipnoterapia. Tutaj w trakcie terapii stosuje się hipnozę. Ma ona na celu pomoc w odkryciu lęków i obaw pacjenta. Zatem w polu zainteresowania medycyny naturalnej, oprócz ciała, znajduje się także umysł.

W medycynie naturalnej wykorzystywane są również techniki zapachowe. Do organizmu pacjenta (poprzez inhalację, kąpiel czy masaż) wprowadza się substancje zapachowe z olejków eterycznych. Ta metoda aromaterapii ma bardzo wielu zwolenników i przeciwników. Udowodniono, że pomaga ona osobom np. borykającym się z bezsennością. Jednak wykazano również, że aromaterapia nie przynosi większych korzyści niż efekt placebo. Pojawiają się także bardziej dosadne stwierdzenia, łączące aromaterie z okultyzmem. Ważnym punktem w medycynie naturalnej jest ziołolecznictwo inaczej fitoterapia lub fitofarmakologia.

Joga

Zanim zaczniemy ćwiczyć jogę, a mamy jakiekolwiek wątpliwości co do kondycji swojego zdrowia, wcześniej powinniśmy skonsultować się z lekarzem. Konieczne jest też znalezienie dobrego nauczyciela, by pokazał nam, jak prawidłowo uprawiać tę technikę. Joga, ćwiczona nieprawidłowo może zaszkodzić kręgosłupowi, wyzwolić nadciśnienie lub jaskrę.

Joga jest stosowana zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie, jako metoda leczenia różnych schorzeń. Terapeuci wykorzystują podstawowe jej techniki odpowiednio zaadoptowane, z podkreśleniem ćwiczeń postawy, oddechowych i relaksujących, działających szczególnie korzystnie w danej przypadłości zdrowotnej. Unika się jednocześnie pozycji, które mogłyby mieć na nie negatywny wpływ. Joga pomaga w leczeniu takich dolegliwości, jak zapalenie stawów, otyłość, migrena, nadciśnienie, choroba wieńcowa czy cukrzyca. Odpowiednio dobrany zestaw ćwiczeń pozwoli złagodzić bóle przedmiesiączkowe u kobiet.  Konsultacja ze specjalistą jest konieczna, gdy doskwierają nam choroby, które mogłyby się pogłębić wskutek uprawiania ćwiczeń. Joga jest odradzana osobom, które cierpią na depresję, miały przepuklinę brzuszną lub padaczkę. Oprócz jej zbawiennego wpływu na naszą sylwetkę, pomaga ona, według niektórych, w poprawie kondycji skóry (można dzięki niej pozbyć się trądziku) oraz włosów.

AKUPRESURA

Wiele słyszy się dziś o propagowaniu zdrowego stylu życia i wszystkim co się z tym wiąże. Nie ma co się dziwić. Żyjemy w stresie i zabieganiu, nie zwracamy uwagi na to co jemy, stres jest nieodłączną częścią każdego dnia, czas wolny spędzamy w galeriach handlowych a gdy tylko poczujemy ból, sięgamy po tabletkę przeciwbólową. I tak kolejno zaczynają się problemy ze zdrowiem. Ich lekceważenie może być tragiczne w skutkach. Dostrzeżenie i odpowiednie rozpoznanie sygnałów wysyłanych przez nasz organizm w cale jednak nie wymaga wizyt u kolejnych specjalistów i apteczki pełnej środków farmakologicznych.

Akupresura to dziś jedna z najstarszych metod leczenia alternatywnego. Powszechnie znana jest też jako refleksoterapia  i wywodzi się z chińskiej sztuki leczenia dotykiem. Jako pochodna akupunktury polega na masażu i ucisku określonych miejsc na ciele zwanych punkami akupunkturowymi lub receptorami. Uważa się, że każdy człowiek posiada 361 takich unerwionych miejsc położonych wzdłuż meridianów, czyli kanałów (zwanych też południkami), które powiązane są z organami wewnętrznymi. Istnieje kilka technik i odmian tej niekonwencjonalnej metody walki z bólem i łagodzenia dolegliwości. Akupresurę stosuje się głównie w celach profilaktycznych lub terapeutycznych. Jak dotąd nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdrowie. Wręcz przeciwnie, uważa się iż jest to bezpieczny i skuteczny sposób, nie przynoszący negatywnych skutków ubocznych. Poza tym, iż dzięki zabiegowi  możemy złagodzić ból, leczyć schorzenia, akupresura znalazła zastosowanie w leczeniu zaburzeń krążenia, niewydolności organów czy zaburzeń psychicznych. Mówi się o dobroczynnym działaniu tej techniki  w przypadku łagodzenia dolegliwości u pacjentów po przebytych zabiegach operacyjnych i chirurgicznych, u osób cierpiących na chorobę lokomocyjną oraz kobiet w początkowej fazie ciąży.  Jako sztuka masażu nie tylko leczy ale i wpływa na poprawę samopoczucia i ogólnej kondycji  - zwiększa ilość energii oraz sił regenerujących organizm człowieka, zmniejsza stres, usuwa zmęczenie i napięcie mięśniowe, poprawia krążenie, wspomaga układ odpornościowy.

Przed przystąpieniem do masażu należy przygotować się do terapii. Przede wszystkim pomieszczenie w którym się znajdujemy powinno być przewietrzone. Należy wygodnie się ubrać i przyjąć swobodną postawę (może być siedząca , leżąca lub stojąca) tak by nic nas nie krępowało.  Przed zabiegiem należy spożyć lekki posiłek lub odczekać aż uczucie sytości minie. Bardzo ważne w terapii są dłonie. Należy umyć ręce w zimnej wodzie a przed masażem ogrzać je pocierając dłoń o dłoń. Masaż możemy wykonywać różnymi technikami: pukając opuszkami palców, uciskając palcami, masując paznokciami lub przy użyciu specjalnej drewnianej pałki. Zaczynamy od lewej nogi i śródstopia. Stopy należy natłuścić kremem by zabezpieczyć skórę przed podrażnieniem oraz ułatwić masaż. Należy pamiętać o zachowaniu pewnej kolejności, by np. nie zanieczyścić toksynami innych organów. Na początek szukamy receptora nerek, przewodu moczowego oraz pęcherza by przejść kolejno do masowania receptorów głowy, żołądka, jelit, wątroby, trzustki aż dojdziemy do odpowiedzialnych za produkowanie przeciwciał – narządów limfatycznych. Każdy z punkt ów bólowych należy uciskać ok. 2-5 minut. Możliwe, że w trakcie terapii lub po niej pojawią się zaczerwienienia, podrażnienia skóry, ból, podwyższona temperatura. Nie wolno się tym jednak zrażać, gdyż są to tylko przejściowe uboczne efekty, które z czasem mijają a nie stanowią żadnego zagrożenia dla naszego zdrowia.

Ze specjalną szczególnością powinniśmy dbać o stopy, gdyż na nich znajdują się receptory odpowiedzialne za prawidłowe funkcjonowanie organów całego ciała.  Głowa również stanowi miejsce sterujące wieloma narządami. Rzecz jasna całe nasze ciało jest unerwione i masaż nie ogranicza się jedynie do stóp czy głowy. O tym jaki punkt należy uciskać decyduje schorzenie czy ból. Na jeden narząd przypada od kilku do kilkunastu punktów. Wykaz poszczególnych dolegliwości i odpowiadających im receptorów znaleźć można w podręcznikach oraz innych źródłach.

Jak dotąd nie wyjaśniono do końca na czym polega skuteczność metody. Szereg podręczników z zakresu medycyny niekonwencjonalnej głosi na ten temat różne teorie. Przypuszcza się, iż jest to zasługa autosugestii czyli działania podświadomości. Istnieje także pogląd jakoby podczas masażu w mózgu wydzielały się dodatkowe hormony zwane endorfinami, które mają działanie znieczulające. Jeszcze inna teoria opiera się na założeniu, że ucisk punktów akupunkturowych blokuje przewodzenie bodźców odpowiedzialnych za uczucie bólu w układzie nerwowym.

Lekarzy specjalizujących  się w tej dziedzinie przybywa. W Europie uczelnie wprowadzają akupresurę do programu nauczania gdzie terapeuci wykładają tajniki sztuki masażu na kursach i seminariach. Istnieje także przychodnie medycyny naturalnej. Z uwagi na fakt, iż akupresura nie wymaga głębokiej wiedzy i praktyki specjalistycznej, można się jej nauczyć i cieszyć możliwością samodzielnego leczenia terapią uciskową. Mimo sceptycyzmu w podejściu do medycyny niekonwencjonalnej jaki wciąż jednak panuje w naszym kraju, wiele osób przekonało się już o jej skuteczności. Odrobina chęci i systematyczności nie zaszkodzi a co więcej może naprawdę pomóc nam poczuć się lepiej. Serdecznie polecam.